Εξωπαράσιτα σε σκύλους και γάτες: τι χρειάζεται πραγματικά να γνωρίζει ο κηδεμόνας

Τα εξωπαράσιτα σε σκύλους και γάτες είναι από τα πιο συχνά θέματα που απασχολούν τους κηδεμόνες σκύλων και γατών – και δικαίως. Όχι επειδή πρέπει να φοβόμαστε, αλλά επειδή πρόκειται για έναν τομέα όπου κυκλοφορεί πολλή σύγχυση, μισές αλήθειες και υπερβολές.

Στην καθημερινή κτηνιατρική πράξη, βλέπω συχνά ζώα που είτε προστατεύονται υπερβολικά, είτε – το πιο συχνό – δεν προστατεύονται όσο χρειάζεται. Και τις περισσότερες φορές, αυτό δεν οφείλεται σε αδιαφορία, αλλά σε αντικρουόμενες πληροφορίες.

Ας βάλουμε λοιπόν τα πράγματα σε μια σειρά.

Τι εννοούμε όταν μιλάμε για εξωπαράσιτα

Ως εξωπαράσιτα σε σκύλους και γάτες χαρακτηρίζουμε οργανισμούς που ζουν πάνω στο δέρμα ή στο τρίχωμα του ζώου και τρέφονται από αυτό. Τα πιο γνωστά είναι οι ψύλλοι και τα τσιμπούρια, αλλά στην ίδια κατηγορία ανήκουν και οι ψείρες καθώς και διάφορα ακάρεα που προκαλούν μορφές ψώρας ή ωτίτιδας.

Το σημαντικό που πρέπει να γνωρίζει ο κηδεμόνας είναι ότι τα εξωπαράσιτα δεν είναι απλώς ενοχλητικά. Μπορούν να προκαλέσουν έντονο κνησμό, δερματίτιδες, αλλεργικές αντιδράσεις, δευτερογενείς λοιμώξεις και, σε ορισμένες περιπτώσεις, να μεταδώσουν σοβαρά νοσήματα.

Είναι θέμα μόνο καλοκαιριού;

Ένας από τους πιο συχνούς μύθους είναι ότι τα εξωπαράσιτα μας απασχολούν μόνο τους ζεστούς μήνες. Στην πραγματικότητα, με τις σημερινές κλιματολογικές συνθήκες και τον τρόπο ζωής των ζώων, αυτό δεν ισχύει.

Οι ψύλλοι μπορούν να επιβιώσουν και να αναπαραχθούν σε εσωτερικούς χώρους όλο τον χρόνο. Τα τσιμπούρια εμφανίζονται πλέον και σε εποχές που παλαιότερα θεωρούνταν «ασφαλείς». Η πρόληψη, λοιπόν, δεν είναι εποχιακή απόφαση αλλά στρατηγική φροντίδας.

«Μένει μέσα στο σπίτι, άρα δεν κινδυνεύει»

Αυτή είναι μια φράση που ακούω πολύ συχνά, ειδικά από κηδεμόνες γατών. Δυστυχώς, δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.

Τα εξωπαράσιτα δεν χρειάζεται να μπει το ζώο σε χωράφι για να τα συναντήσει. Μπορούν να μεταφερθούν:

• με τα παπούτσια μας

• με ρούχα

• μέσω άλλων ζώων

• ακόμη και από κοινόχρηστους χώρους

• και από τον αέρα (όπως οι σκνίπες)

Το ότι ένα ζώο ζει αποκλειστικά σε διαμέρισμα μειώνει τον κίνδυνο, δεν τον μηδενίζει.

Γιατί δεν «βλέπω τίποτα» αλλά το ζώο ξύνεται

Ένα άλλο συχνό μπέρδεμα είναι η αντίληψη ότι αν δεν βλέπουμε ψύλλους ή τσιμπούρια, τότε δεν υπάρχουν. Στην πράξη, πολλά ζώα έχουν χαμηλό φορτίο παρασίτων που δεν είναι εύκολα ορατό, ειδικά σε πυκνό τρίχωμα.

Επιπλέον, σε αλλεργικά ζώα, ακόμη και ένα μόνο τσίμπημα ψύλλου μπορεί να προκαλέσει έντονη αντίδραση. Το αποτέλεσμα είναι έντονος κνησμός, γλείψιμο, τριχόπτωση και δερματικές αλλοιώσεις, χωρίς να «βλέπουμε» τον ένοχο.

Εξωπαράσιτα σε σκύλους και γάτες και νόσοι: γιατί η πρόληψη έχει σημασία

Εκτός από την τοπική ενόχληση, ορισμένα εξωπαράσιτα λειτουργούν ως φορείς σοβαρών νοσημάτων. Τα τσιμπούρια, για παράδειγμα, μπορούν να μεταδώσουν νοσήματα που επηρεάζουν το αίμα, το ανοσοποιητικό σύστημα ή τα όργανα του ζώου.

Αυτός είναι και ο λόγος που η πρόληψη δεν αφορά μόνο την άνεση του ζώου, αλλά και τη συνολική του υγεία.

Δεν χρειάζονται όλα τα ζώα την ίδια προστασία

Εδώ είναι ένα σημείο που θέλω να τονίσω ιδιαίτερα. Δεν υπάρχει «μία λύση για όλους».

Η επιλογή της σωστής πρόληψης εξαρτάται από πολλούς παράγοντες:

• είδος ζώου (σκύλος ή γάτα)

• ηλικία

• τρόπος ζωής

• περιοχή διαμονής

• ύπαρξη άλλων ζώων στο σπίτι

• ατομικό ιστορικό (π.χ. αλλεργίες)

Δεν ζουν όλα τα ζώα στο ίδιο περιβάλλον και αυτό έχει μεγάλη σημασία. Ένας σκύλος που βγαίνει καθημερινά βόλτα σε πάρκα ή αγροτικές περιοχές έχει διαφορετική έκθεση σε εξωπαράσιτα σε σχέση με έναν σκύλο που κινείται κυρίως σε αστικό περιβάλλον. Αντίστοιχα, μια γάτα που έχει πρόσβαση σε μπαλκόνι ή αυλή έχει διαφορετικό ρίσκο από μια γάτα που ζει αποκλειστικά μέσα στο σπίτι.

Ακόμη και η ύπαρξη άλλων ζώων στον ίδιο χώρο – είτε κατοικίδιων είτε ζώων της γειτονιάς – μπορεί να αυξήσει την πιθανότητα έκθεσης. Αυτοί οι παράγοντες συχνά υποτιμώνται, αλλά παίζουν καθοριστικό ρόλο στον σχεδιασμό της πρόληψης.

Αυτός είναι και ο λόγος που η κτηνιατρική καθοδήγηση έχει αξία. Όχι για να υπερπροστατεύσουμε, αλλά για να προστατεύσουμε σωστά.

Τι σημαίνει σωστή πρόληψη για τα εξωπαράσιτα σε σκύλους και γάτες

Σωστή πρόληψη δεν σημαίνει πανικός ούτε υπερβολή. Σημαίνει συνέπεια, παρατήρηση και προσαρμογή στις ανάγκες του κάθε ζώου.

Σημαίνει επίσης ότι:

• δεν αλλάζουμε συχνά σκευάσματα χωρίς λόγο

• δεν χρησιμοποιούμε προϊόντα «ό,τι βρούμε»

• δεν βασιζόμαστε αποκλειστικά σε εμπειρίες τρίτων

Τα εξωπαράσιτα σε σκύλους και γάτες δεν είναι λόγος πανικού, αλλά δεν είναι και κάτι που μπορούμε να αγνοούμε. Μέσα στην καθημερινότητα, είναι εύκολο να υποτιμήσουμε τη σημασία της πρόληψης όταν «όλα φαίνονται καλά». Όμως η υγεία χτίζεται στις λεπτομέρειες και στη συνέπεια, όχι μόνο όταν εμφανιστεί το πρόβλημα. Με σωστή ενημέρωση, εξατομικευμένη προσέγγιση και συνεργασία με τον κτηνίατρο, μπορούμε να προστατεύσουμε τα ζώα μας αποτελεσματικά και με ασφάλεια.

Βρες εδώ το φυσικό εντομωαποθητικό για τα πιο ευαίσθητα δέρματα ,για όλο τον χρόνο 

Βρες εδώ τα καλύτερα προϊόντα για το δέρμα .

Άρθρο: Λεϊσμανίαση στον σκύλο

Βρες εδώ και άλλα άρθρα που μπορεί να σε ενδιαφέρουν για εξωπαράσιτα.

✍️ Το άρθρο γράφτηκε από την
Δέσποινα Παπαχρόνη, Κτηνίατρο (DVM)

Κάθε ζώο αξίζει φροντίδα βασισμένη στη γνώση και όχι στην τύχη.